Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Γιώργος Σαραντάρης, ο Μεταφυσικός ποιητής


Υπό Δημητρίου Π. Λυκούδη,
Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ Δρος Παν/μίου Αθηνών

«Πέφτει απ΄το στερέωμα το αστέρι. Ρυτιδώνει την ψυχή , τη φωνή μας. Όμως, η μοναξιά τέρπεται. Οδηγεί κύματα την ηδονή, στ΄ανοιχτά της ύπαρξης. Στα ενδόμυχα της μελλούμενης σιωπηλής ζωής»[1]. Και μόνο αυτοί οι στίχοι είναι αρκετοί για να αναδείξουν τη συγγραφική υπεροχή και να κατατάξουν τον Γιώργο Σαραντάρη στη χορεία των ¨φιλοσόφων-οραματιστών¨ , στα μέσα περίπου του περασμένου αιώνα στην ελληνική επικράτεια.

Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Προσκύνημα στον Άθωνα

   


Υπό Δημητρίου Π. Λυκούδη,
     Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών




«Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θα βρεις άλλες θάλασσες. Η πόλις θα σε ακολουθεί» γράφει ο Καβάφης. Έδωσα μια και πήρα, προσκυνητής μαθές στο μοναστήρι του Οσίου Γρηγορίου, τι είναι και αυτές οι σκέψεις που σε ακολουθούν και προλαμβάνουν ακόμη και τα ενδο-λεγόμενά σου! Άν ο άνθρωπος δεν επιθυμεί τον κόσμο καθίσταται από-κοσμος;

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Μνήσθητι ημών Κύριε







Υπό Δημητρίου Π. Λυκούδη
Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών

Αρχές Νοεμβρίου. Η ώρα είναι οκτώ το πρωί. Κάθομαι σε ένα από τα λιγοστά χαγιάτια (εξώστες) της Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους. Λίγο πριν τελείωσε η Θεία Λειτουργία, αφού προηγήθηκαν οι ακολουθίες του Μεσονυκτικού και του Όρθρου και οι Πατέρες αποσύρθηκαν για την σύντομη πρωινή τους ανάπαυση. Κάθομαι μόνος μου και αντικρίζω τη θάλασσα, η οποία «εφρικία  ηρέμα από την λεπτήν αύραν , την εξακολουθούσαν να πνέη ως λείψανον του ανέμου όστις την είχεν αυλακώσει από πρωΐας», ως θα έλεγε ο μεγάλος Παπαδιαμάντης.

"Αδήωτος αδολεσχία" (βίντεο)

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Πορφύριος ο Μίμος



Δημητρίου Π. Λυκούδη,
Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών

Έφεσος 270 μ.Χ. επί βασιλέως Αυρηλιανού. Θεάματα, αγώνες, παραστάσεις και επιτόπιες θεατρικές σκηνές λοιδορούν τους χριστιανούς, διαπομπεύουν την πίστη τους, εξουθενώνουν τα περισσεύματα της υπομονής τους. Κεντρικός στόχος το θέαμα, η εικόνα, η άστοχη και άκαιρη συμμετοχή σ΄ένα απεχθές θεατρικό δρώμενο με μοναδικό σκοπό να διασκεδάσει ο όχλος, να ξεχαστεί, ν΄αποχαυνωθεί ακόμη περισσότερο, να πάψει να σκέπτεται και να λειτουργεί.

Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

"Ο Άγιος του αιώνα μας"


Υπό Δημητρίου Π. Λυκούδη
        Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος  Παν/μίου Αθηνών

Οι Άγιοι ζουν ανάμεσά μας. Δεν αποτελούν ιδιάζουσα χορεία ή απομονωμένο μέρος του Σώματος της Εκκλησίας. Συναποτελούν με το χριστεπώνυμο πλήρωμα το Σώμα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, της αδιάσειστης στο χρόνο και τη φθορά σωστικής Κιβωτού και προτάσσονται ως οδοδείκτες στην θεία αναγωγή του ανθρωπίνου προσώπου προς την κατάκτηση της «προτέρας ευγένειας».

"Πολιτικός και Θρησκευτικός Γάμος" (Εκπομπή στο σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος)

 


Την Τετάρτη 14/05/2014, ο κ. Δημήτρης Π. Λυκούδης, προσκεκλημένος του δημοσιογράφου κ. Αντωνίου Γιαννακόπουλου, θα μιλήσει ζωντανά στο ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος 89,5 FM , από 18:00 έως 19:00 με θέμα: "Πολιτικός και Θρησκευτικός Γάμος"

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

"Σταυρός υψούται σήμερον κι ο κόσμος αγιάζεται" (βίντεο)

Η Ορθόδοξη υπέρβαση της κοσμικής επικοινωνίας





Υπό Δημητρίου Π. Λυκούδη,Θεολόγου – Φιλολόγου,
Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών
               
                                 
Εάν ο θεϊσμός είναι παραγκωνισμός ή και συνεργασία του ανθρώπου με τον Θεό, ο αθεϊσμός αναδύεται ως απόλυτη πίστη και εμπιστοσύνη, ως κατά τ΄ άλλα βιώσιμη κατάφαση στην αναγκαιότητα των ανθρώπινων επιτευγμάτων[1]. Είναι κοινά αποδεκτό σήμερα, ότι ο αθεϊσμός τοποθετεί στη θέση της θεολογίας και του Θεού τον άνθρωπο και μέσω μιας ανθρωπολογικής ερμηνείας της θρησκείας προτάσσει την προτεραιότητα του ανθρωπολογικού στοχασμού έναντι της θείας υπερβατικότητας.

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Πνευματική ζωή και τουρισμός

Πιστοί και Άπιστοι


 Υπό Δημητρίου Π. Λυκούδη,
                Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος  Παν/μίου Αθηνών

                         

Χαρακτηριστικό γνώρισμα της δυσθυωρίας της εποχής μας είναι η απόσταση μεταξύ έργων και λόγων. Διάγω θεοφιλώς τάχα την πορεία μου και με διεγνωσμένη κρίση υπόσχομαι και διαγορεύω ότι ανήκω στους πιστούς της Εκκλησίας , στη μερίδα και χορεία εκείνη των ανθρώπων, που αγαπούν τον Θεό και λιπαρώς αγωνίζονται θυσιαστικά, ενάντια τόσο στη λώβη της αμαρτίας όσο και στην εύθηνα, στην άοκνη και ισόβια προσπάθεια να μη διαμαρτάνουν της αρχικής οδού!

Μ.Μ.Ε. και Ελευθερώνουσα Αγάπη








Υπό Δημητρίου Π. Λυκούδη,
Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος  Παν/μίου Αθηνών

Η διεθνής και παγκόσμια προσπάθεια που κατέβαλλαν τα Μ.Μ.Ε. , ως προς την επιβολή της ¨ηλεκτρονικής¨ κυριαρχίας τους , διήλθε από πολλές διακυμάνσεις και επέφερε ακόμη περισσότερες ανακατατάξεις στην ίδια τη σημασιολογία και τη φερεγγυότητα της αξιολόγησης των προθέσεών τους.

"Συναισθηματικοί Ψίθυροι" (βίντεο)

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Σάββατο, 3 Μαΐου 2014

Εργογραφία Δημητρίου Π. Λυκούδη, Απρίλιος 2014

 



2. "Ανάσταση Χριστού,  Σωτηριολογικό γεγονός ή εορτολογική ενάργεια;" Ομιλία που πραγματοποιήθηκε στον Ι.Ν. Αγίου Μηνά Σαλαμίνος στις 10/04. Προσεχώς θα αναρτηθεί στη σελίδα: "Θεολογικο Σπουδαστήριο",

3. "Το Συνέδρειο των Παρανόμων", στη σελίδα:  Θεολογικό Σπουδαστήριο.

4. "Απελθών απήγξατο, Ιούδας ο δούλος και δόλιος", στο  blog:  dimitrislikoudis.blogspot.gr,

5. "Ο Χριστός επι του Σταυρού",στη σελίδα: Θεολογικό Σπουδαστήριο,

6. "Ο ΄Αγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος",στη σελίδα:  Θεολογικό Αναλόγιο.

Παρασκευή, 2 Μαΐου 2014

Η σιωπηλή προσευχητική υπέρβαση της “Κοινωνίας του Θεάματος”



Δημητρίου Π. Λυκούδη, Θεολόγου – Φιλολόγου,
      Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών


Η φράση του Perniola στο τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα ότι «η φαινομενικότητα κινδυνεύει να επεκταθεί τόσο ώστε να καλύψει το ¨Είνα騻[1], συνετάραξε τα δεδομένα της φαινομενικής πραγματικότητας της ¨Κοινωνίας του Θεάματος¨. O Perniola εστιάζει τις παρατηρήσεις του γύρω από την έννοια του «ομοιοματικού φαινομένου»[2], υποστηρίζοντας ότι το τελευταίο, επειδή δεν εντάσσεται στο ίδιο το ¨Είναι¨, βρίσκεται σε μια αέναη πορεία και αναζήτηση ανάμεσα στο ¨Είναι¨ και στο ¨τίποτα¨[3].

Πρωτολογία και Εσχατολογία στο έργο του Μεγάλου Αθανασίου



Υπό Δημητρίου Π. Λυκούδη,
Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών



«Αθανάσιον παινν, ρετήν παινέσομαι». Με αυτή τη φράση αρχίζει τον επιμνημόσυνο λόγο του ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος προς τον άγιο Αθανάσιο, επίσκοπο Αλεξανδρείας. «τι πάσαν ν αυτω εχε τήν ρετήν…. ρετήν δέ παινν, Θεόν παινέσομαι, παρ’ο τος νθρώποις ρετή».
Η ζωή του Αθανασίου υπήρξε σταθερή μαρτυρία ορθοπραξίας, αγάπης και σεβασμού στην ευαγγελική παράδοση και στην ακεραιότητα της Εκκλησίας. Διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στην καταστολή και αναίρεση της αιρετικής διδασκαλίας του Αρείου και πήρε μέρος στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια το 325 μ.Χ., ως διάκονος και γραμματέας του Επισκόπου Αλεξανδρείας Αλέξανδρου.[1]